Η εσωτερική αντιεθνικιστική αντίσταση στη βαρβαρότητα και στο φασισμό και ο Μιλόσεβιτς, ο νεκροθάφτης του σοσιαλισμού (Αλήθειες και μύθοι για τη Γιουγκοσλαβία #05)

Ισως ο αναγνώστης έχει ακούσει έναν νέο χρυσαυγίτικο μύθο σύμφωνα με τον οποίο «κανένας Σέρβος δεν λιποτάκτησε όπως λιποτακτούν σήμερα οι Σύριοι λαθρομετανάστες». Στην πραγματικότητα, πολλοί Σέρβοι είχαν αρνηθεί να καταταγούν και πολλές χιλιάδες φυγάδες είχαν βρει καταφύγιο στην Ελλάδα […] Μόνο το 24% όσων κλήθηκαν στα όπλα παρουσιάστηκαν. Στο Βελιγράδι το ποσοστό ήταν μόνο 12%.

Μικρές ελληνικές αριστερές οργανώσεις προσπαθούσαν να τους βοηθήσουν, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Ευρωβουλής και του Συμβουλίου της Ευρώπη. Οι ελληνικές αρχές με τη βοήθεια της ΚΥΠ και με σερβικές ‘λίστες κατάταξης’ στα χέρια, τους έψαχναν, τους έβρισκαν ή τους απαγόρευαν την είσοδο, και τους έστελναν πακέτο πίσω …

Ενα άλλο παραμύθι που ακόμη πιστεύουν οι Ελληνες αριστεροί είναι πως δήθεν «η Δύση ήθελε να καταστρέψει τη Γιουγκοσλαβία επειδή ήταν η τελευταία σοσιαλιστική χώρα». Λάθος. Η Γιουγκοσλαβία υπό τον Μιλόσεβιτς ήταν μια χώρα της ‘ελεύθερης αγοράς’, και ο καιροσκόπος Νονός των ολιγαρχών την έθαψε ολοκληρωτικά […] Πολύ πριν τις αλλαγές στην Ουγγαρία, στην Πολωνία, και πολύ πριν την πτώση του Τείχους ήταν υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στους φίλους του ολιγάρχες. Οταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση βγήκε στην τηλεόραση υποστηρίζοντας τις δήθεν ‘μεταρρυθμίσεις’ του και κάλεσε τους πολίτες «να εγκαταλείψουν τον πρωτόγονο φόβο τους για εκμετάλλευση από το ξένο και το ιδιωτικό κεφάλαιο». Δίπλα του βρίσκονταν οι ‘σύμβουλοι’ του ΔΝΤ και της World Bank. Το πρώτο χρηματιστήριο σε ανατολική χώρα φτιάχτηκε από τον Μιλόσεβιτς. Εν μέσω του πολέμου στην Κροατία ξεπούλησε σε ξένα κεφάλαια τον μισό κρατικό οικονομικό τομέα και λίγο μετά ανακήρυξε τη χώρα ‘free economic zone’ για ξένους κεφαλαιούχους, μεταξύ των οποίων και οι ελληνικότατες εταιρείες Δέλτα, Βιοχάλκο, Panafon, Εθνική Τράπεζα, Ιντρακόμ και ΟΤΕ, Mytilinaios AG κά. […] Εδωσε όλα τα duty free shops στον γιο του Μάρκο, μια σειρά από επιχειρήσεις στη σύζυγό του και φρόντισε ώστε όλοι οι φίλοι του να αποκτήσουν κι αυτοί περιουσιακά στοιχεία δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Μόνο οι καταθέσεις του σε ελληνικές και κυπριακές τράπεζες ήταν 3,8 δις δολάρια. Η υπόθεση στο κυπριακό της σκέλος έγινε ευρέως γνωστή από μια … τσιγκουνιά (;) της Λαϊκής Τράπεζας. Οι υπάλληλοι που μετρούσαν τα λεφτά κάθε βράδυ ζήτησαν …

Το χειρότερο, όμως, ‘επίτευγμα’ του εξουσιοφρενούς καιροσκόπου ήταν ότι κατάφερε να μεταλλάξει το σύστημα αξιών μιας ολόκληρης γενιάς Σέρβων. Κατάφερε να πείσει τους δυσαρεστημένους Σέρβους απεργούς και ανέργους πως για τα δεινά τους έφταιγαν οι ‘άλλοι’. […] Στρέφοντας τη δυσαρέσκεια των Σέρβων πολιτών για την χειροτέρευση της οικονομικής τους κατάστασης στο εθνικιστικό μονοπάτι, μέσω μιας επίμονης και μεθοδικής καμπάνιας δαιμονοποίησης του ‘άλλου’, κατάφερε να μετατρέψει τις διαμαρτυρίες τους από εργατικές-συνδικαλιστικές σε εθνοφυλετικό μίσος. Η όξυνση των σχέσεων μεταξύ των πολιτών δεν εξελίχθηκε ούτε αυθόρμητα, ούτε αναπόφευκτα. Ηταν μια διαδικασία ‘από τα πάνω’. Η παροιμιώδης ‘ταξική αλληλεγγύη’ μεταξύ των πολιτών της χώρας έγινε κομμάτια και θρύψαλλα λόγω αυτής της πολιτικής. Πλέον οι εργάτες δεν λειτουργούσαν σύμφωνα με το δόγμα ‘Ενότητα και Αδελφότητα’. Λειτουργούσαν σύμφωνα με το ‘blame game’ και το συνακόλουθο μίσος για τους άλλους εργάτες …