Ποιος θυμάται τη Σρεμπρένιτσα;;; (Σχόλιο στην στήλη ‘Ρήσεις & Παραπολιτικά’ της κυριακάτικης Αυγής, 2015-06-28)

Η αλήθεια είναι ότι τον Μλάντιτς και τον Αρκάν εμείς δεν τους θυμόμαστε «<συχνά καλεσμένους στα κανάλια», θυμόμαστε τον Μλάντιτς με τον Βλάσση Μπονάτσο να φιλιούνται τρεις φορές σταυρωτά (ο σερβικός τρόπος), παρουσία του Λυκουρέζου σε 'Αλλα κόλπα' στο Mega Channel (11/12/1995), αλλά και να παρουσιάζεται από τον Παύλο Τσίμα ως «ήρωας που αξίζει τη βοήθεια μας». Αυτά είναι λεπτομέρειες, -θυμόμαστε, όμως, ότι πραγματικά ο Συνασπισμός ήταν το μοναδικό από τα μεγάλα κόμματα που καταδίκασε γύρω στα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου 1995 την σφαγή στη Σρεμπρένιτσα. Ομοίως, και η εφημερίδα Αυγή. Είναι αλήθεια, επίσης, ότι μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο, διεξαγόταν 'πάλη γραμμών' εντός του Συνασπισμού, καθώς κάποια μάλλον σχετικά λίγα στελέχη του έδιναν εσωτερικά σκληρές ιδεολογικές μάχες ώστε και το υπόλοιπο κόμμα να δει επιτέλους την πραγματικότητα. Αναλυτικότερα, τα έχουμε καταγράψει όλα αυτά στο κεφάλαιο 'Οι πολλές μορφές της ελληνικής βοήθειας στον σερβικό μεγαλοϊδεατισμό και στις πρακτικές της εθνοκάθαρσης' (βρίσκεται μόνο στην πλήρη version, στο Α' Μέρος), αποσπάσματα του οποίου παραθέτουμε στη συνέχεια, πάντως μας ευχαριστεί ιδιαίτερα το γεγονός πως η ανάδειξη του θέματος από το XYZ Contagion μάλλον οδήγησε αρκετούς να θυμηθούν την στάση που κρατούσαν 20 χρόνια πριν και να αναλογιστούν τις συνολικότερες 'ελληνικές ευθύνες', ή όπως πολύ εύγλωττα σημειώνει για την ανθρωποσφαγή ο συντάκτης του παραπολιτικού σχολίου «ήταν μια σφαγή και λίγο 'δική μας', με την κακή έννοια».