Πάνω από 8.000 εκτελεσμένοι άμαχοι, άοπλοι και αιχμάλωτοι, Σρεμπρένιτσα, Ιούλιος 1995: Ποιος θυμάται τη μεγαλύτερη θηριωδία σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο;;; [Προειδοποίηση: Πολύ σκληρές εικόνες]

Υποστηρίζουμε ότι την περίοδο 1987 έως (τουλάχιστον) 1995 στη Σερβία συγκροτήθηκε το μεγαλύτερο και πιο αιματηρό εθνικιστικό κίνημα στη μεταπολεμική Ευρώπη και ότι ο λόγος για τον οποίο αυτό το φασιστικό κίνημα υποστηρίχτηκε από την Ελλάδα, και μάλιστα σε ποσοστά της τάξης του 99%, οφείλεται στο γεγονός πως οι Ελληνες, πλήρως παραπληροφορημένοι από την ιδιωτική τηλεόραση και όμηροι ενός μεσαιωνικού φανατισμού, είδαν στο πρόσωπο του ‘Σέρβου ορθόδοξου αδερφού’ τον τιμωρό που θα έπαιρνε εκδίκηση από Τούρκους, Αλβανούς και ‘Σκοπιανούς’ και αυτόν που θα έδινε ένα μάθημα στη Δύση.
Στην ερώτηση του τίτλου, η απάντηση είναι προφανής: Σχεδόν κανείς. Αν εξαιρέσουμε κάποιες μικρές συλλογικότητες, κυρίως αυτόνομων, και κάποια μεμονωμένα άτομα από το χώρο της δημοσιογραφίας, της διανόησης και του ακτιβισμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ελάχιστοι άλλοι συμπατριώτες μας θυμούνται -ή γνωρίζουν- τι ακριβώς συνέβη στην πόλη Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, εκείνον τον Ιούλιο του 1995.
Στο XYZ Contagion, -εμείς-, θυμόμαστε. Για την ακρίβεια, δεν το ξεχάσαμε ποτέ όλα αυτά τα 20 χρόνια. Ο πιο βασικός λόγος είναι το γεγονός πως μας θλίβει η φήμη που έχει η χώρα μας διεθνώς, όταν η συζήτηση φτάνει στον βοασνιακό εμφύλιο και στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα: Η Ελλάδα, λένε, τους βοήθησε.

[…]

Πιστεύετε ότι η ελληνική κοινή γνώμη και τα ελληνικά ΜΜΕ γνωρίζουν τις εικόνες αυτές;;;
Μάλλον, όχι -έτσι δεν είναι;;;
Αν τις έβλεπαν, μήπως θα μπορούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς απεικονίζουν, πιστεύετε;;

Δείχνουν τμήμα της δουλειάς που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν οι ιατροδικαστές και οι άλλοι ερευνητές των Ηνωμένων Εθνών στην Πανεπιστημιακή κλινική της Τούζλα, στη Βοσνία. Πρόκειται για τα θύματα που ανακαλύπτονται σε μαζικούς τάφους, εδώ και 20 χρόνια. Ανάμεσά τους και παιδιά. Λ.χ. όπου βλέπετε βέλη είναι τρύπες από σφαίρες, όπως στη φορμίτσα του μωρού ή στο κεφάλι της μητέρας· μια 20χρονη έγκυος οκτώ μηνών μαζί με το σχηματισμένο έμβρυο, από τον μαζικό τάφο στην περιοχή Suha στο Bratunac, κοντά στη Σρεμπρένιτσα. Οι φονιάδες παραστρατιωτικοί είχαν κάψει ανθρώπους ζωντανούς εκείνη τη μέρα, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά, μια γυναίκα όμως, η Zehra Turjacanin έζησε και περιέγραψε στη Χάγη «πως είναι να καίγεται κανείς ζωντανός».

Στα πτώματα, που ακόμα ξεθάβονται, βλέπουμε καθαρά τις άνανδρες τακτικές των ‘ηρώων’. Τα χέρια δεμένα πίσω στην πλάτη, τα μάτια δεμένα με μαντήλια, γονατιστοί επάνω από την άκρη του λάκκου, για να πέσουν ακαριαία μέσα στους μαζικούς τάφους. Οι ερευνητές των μαζικών δολοφονιών βρίσκουν στις τσέπες των θυμάτων μινιατούρες-αντίτυπα του Κορανιού, και στους καρπούς, φτηνά ρολόγια μάρκας SEIKO, που ήταν πολύ διαδεδομένα στην πρώην Γιουγκοσλαβία και που λόγω της ευτελούς αξίας, οι τσέτνικ δεν έκαναν καν τον κόπο να τα αφαιρέσουν απ’ τους μελλοθάνατους όπως έκαναν πολύ ευχαρίστως με τα ακριβά κοσμήματα ή πιο συγκεκριμένα με τα Rolex. Τα ρολόγια αυτά, αν δεν κουρδίζονταν, σταματούσαν να δουλεύουν σε 32 ώρες το πολύ. Από τις ενδείξεις ώρας και ημερομηνίας που δείχνουν όταν ανακαλύπτονται στους μαζικούς τάφους, οι εγκληματολόγοι μπορούν να καταλάβουν πότε κουρδίστηκαν για τελευταία φορά. Αφαιρώντας αυτές τις 32 ή λιγότερες ώρες, προκύπτει και η ημερομηνία θανάτου: Στις περισσότερες περιπτώσεις 12 με 19 Ιουλίου 1995.

[…]

Πριν απ’ όλα, θα ήταν μια καλή ιδέα αν βλέπατε το βίντεο: ‘Ελληνες εθελοντές και χρυσαυγίτες από την ΕΕΦ σε επιχειρήσεις στην Σρεμπρένιτσα, Ιούλιος 1995’ (‘Greek Volunteers and Golden Dawn members during operations in the Srebrenica massacre, July 1995’)

https://www.youtube.com/watch?v=SOajNwAMKX0